Grupa 20 pielgrzymów zebrała się 12 czerwca 2026 roku, przed katedrą polową Wojska Polskiego w Warszawie, aby wyruszyć na trzydniowy Rajd Pamięci Kapelanów Katyńskich ze Świętym Jakubem, do Kalwarii Pacławskiej. Tradycją już jest, że pielgrzymi z Konfraterni św. Jakuba uczestniczą w obchodach upamiętnienia ofiar zbrodni katyńskiej w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej. Każdego roku trasa rajdu wyznaczana jest śladami życia, obecności i posługi kapelanów zamordowanych przez sowietów w zbrodni katyńskiej. Tegoroczna pielgrzymka prowadziła przez Wąwolnicę – Rzeszów – Łańcut –Markową – Przemyśl – Chotyniec – Korczową – Przemyśl, do Kalwarii Pacławskiej.
12 czerwiec 2026 PIERWSZY DZIEŃ PIELGRZYMKI
Po wyjeździe z Warszawy dojechaliśmy do jednego z najstarszych w Polsce Sanktuariów Maryjnych – Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy. W kaplicy przy sanktuarium uczestniczyliśmy w koncelebrowanej Mszy Świętej, w dniu Uroczystości Serca Pana Jezusa modliliśmy się w intencji fazy wstępnej procesu beatyfikacji 29 kapelanów katyńskich. Mszę Świętą sprawowali czterej kapłani diecezji lubelskiej: celebrans ks. Stanisław Góra, ks. Zygmunt Lipski, ks. Aleksander Plewik, ks. Wiesław Szewczuk. W oprawie liturgii wzięli udział konfratrzy. Po błogosławieństwie, proboszcz i kustosz sanktuarium ks. Mirosław Bielecki, przedstawił nam historię parafii i objawień. W ołtarzu głównym kaplicy dawnego kościoła św. Wojciecha z przełomu XI/XII wieku, znajduje się łaskami słynąca figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem. Historia kultu Matki Bożej w Kęble i Wąwolnicy sięga okresu najazdów tatarskich na Rzeczpospolitą pod koniec XIII wieku i cudu jaki wydarzył się za przyczyną Matki Bożej podczas walk w Kęble we wrześniu 1278 roku. Wieść o wydarzeniu i wielkie łaski przyciągały rzesze pielgrzymów. 8 września 1700 roku, za zgodą papieża Innocentego XII figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem została przeniesiona z pobliskiego Kębła do Wąwolnicy. Koronacja cudownej figury koronami papieskimi odbyła się w 1978roku – w 700 lecie objawień. Święto Matki Bożej Kębelskiej obchodzone jest w pierwszą niedzielę września. Kult oddawany tutaj Matce Bożej jest wcześniejszy od kultu na Jasnej Górze. Przy głazie z tablicą poświęconą kapelanom pomordowanym w Katyniu oddaliśmy hołd ich pamięci, przez odmówienie modlitwy i zapalenie zniczy. Monument zawiera 33 nazwiska duchownych różnych wyznań: księży kapelanów katolickich, prawosławnych, protestanckich, a także jednego rabina.
W kolejnym miejscu – w Rzeszowie, przy Kościele Garnizonowym pw. Matki Boskiej Królowej Polski umieszczona jest tablica upamiętniająca kapelanów – ofiar zbrodni katyńskiej, urodzonych lub posługujących na Podkarpaciu. W tym miejscu wspólnie z kapelanem Stowarzyszenia Pamięć Kapelanów Katyńskich – ks. prał. dr Zbigniewem Kępą, oraz z proboszczem parafii i kustoszem tablicy ks. Grzegorzem Golcem, Panem Marianem Szpunarem, który nadzorował wykonanie tablicy, oddaliśmy hołd pomordowanym przez modlitwę, złożenie kwiatów i zapalenie świateł. Wydarzenie relacjonowała Anna Leśniewska z Polskiego Radia Rzeszów. W czasie drogi do Łańcuta postulator fazy wstępnej beatyfikacji kapelanów katyńskich – ks. Zbigniew Kępa, przytoczył fakty z życia ks. mjr. Mieczysława Janasa, wyświęconego w 1928 roku w Przemyślu. W Rzeszowie posługiwał przez pewien czas jako jeden z 3 wikariuszy w kościele Św. Wojciecha i Stanisława Męczennika. Od 1938 r. pracował jako kapelan zawodowy w Dęblinie. Zachował się list pisany do matki, w którym w serdecznych słowach dzieli się zarówno dobrymi i trudnymi sprawami.
Z Rzeszowa udaliśmy się do kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Łańcucie, modlitwą oddaliśmy hołd pamięci ks. ppłk. Władysława Urbana, przy tablicy jemu poświęconej. Urodzony w Pacławiu w 1981r., wyświęcony w Przemyślu w 1916 roku, jako wikariusz pracował w farze w Łańcucie w latach 1918 – 1919, od 1919 r. kapelan zawodowy, uczestniczył w wojnie polsko – bolszewickiej, proboszcz Kresowej Brygady Kawalerii w kampanii polskiej 1939r. W Pacławiu, gdzie się urodził, zatarła się pamięć o nim. Na miejscu domu stoi obecnie tablica upamiętniająca jego życie.
Proboszcz kościoła ks. prał Grzegorz Garbacz, udostępnił nam wysłuchanie historii sanktuarium, która związana jest z wielowiekową historią miasta i jego możnych właścicieli:Pileckich, Stadnickich, Lubomirskich, Potockich. Kościół farny fundacji Pileckich pw. św. Barbary od 1349r., murowany w II poł. XV w., od 1549 r. zbór protestancki, zwrócony katolikom w 1621r.,odnowiony i uposażony przez Stanisława Lubomirskiego w 1628r. pw. św. Stanisława Bpa, od XVII w. Miejsce kultu obrazu Matki Boskiej Szkaplerznej, rozbudowany w latach 1896 – 1900 wg projektu Teodora Talowskiego, z Mauzoleum Potockich pod prezbiterium.
W drodze do Przemyśla zatrzymaliśmy się w Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej. Muzeum dokumentuje wydarzenia mające miejsce na Podkarpaciu, ze szczególnym uwzględnieniem historii lokalnej. Na wystawie znajdują się artefakty pobrane podczas ostatniej ekshumacji do procesu beatyfikacji w III/IV 2023 roku, na cmentarzu parafialnym w Markowej. Wśród nich zobaczyć można: guzik Wiktorii, próchno z trumny rodziny, gwoździe z trumienek dzieci, pocisk i łuska znalezione w miejscu zbrodni, pierwszą stronę rodzinnej biblii, oraz stronę z przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie, z dopiskiem -TAK. Własnoręczny dopisek w rodzinnej biblii potwierdza wartości, jakimi rodzina kierowała się w życiu. Ulmowie zostali zamordowani przez Niemców za ukrywanie Żydów dnia 24 marca 1944 roku. Większość zdjęć, które dokumentują życie mieszkańców Markowej wykonane zostały przez Józefa Ulmę. Szczątki rodziny spoczywają w miejscowym kościele pw. św. Doroty, grób na cmentarzu parafialnym jest symboliczny. Dom rodziny Ulmów nie zachował się, został rozebrany w latach 70-tych. Papież Franciszek włączył do grona błogosławionych rodzinę Ulmów, oraz ich siedmioro dzieci, 10 września 2023 roku.
Kolejnym miejscem, które odwiedziliśmy była zabytkowa cerkiew prawosławna – Parafia Wojskowa pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Przemyślu. Tu uczestniczyliśmy w nabożeństwie dziękczynnym za wstawiennictwem beatyfikowanych prawosławnych męczenników katyńskich: ks. płk. Szymona Fedorońko, ks. ppłk. Wiktora Romanowskiego, ks. mjr. Włodzimierza Ochaba. Liturgię wg obrządku wschodniego celebrował ks. mitrat. płk Jerzy Mokrauz. Przestrzeń bogato zdobionego wnętrza świątyni z elementami ikonografii i barwnych dekoracji, śpiewna modlitwa celebransa, oraz brzmienie chóru cerkiewnego, sprawiły na nas niepowtarzalne wrażenie. Nabożeństwo w cerkwi zakończone zostało modlitwą kapłanów katolickich, ks. płk Zbigniewa Kępy i ks. płk. Władysława Kozickiego w intencji beatyfikacji 29 kapelanów katolickich.
Modlitwa za Kapelanów Katyńskich
Boże, Ojcze miłosierdzia,
dziękujemy Ci za Kapelanów Katyńskich, którzy w godzinie próby pozostali wierni Tobie, swojej posłudze i powierzonym im żołnierzom.
Przyjmij do swojej chwały tych kapłanów różnych wyznań, którzy oddali życie, niosąc nadzieję, modlitwę i duchowe wsparcie więzionym oraz skazanym na śmierć.
Niech ich wierność, odwaga i ofiara pozostaną żywym świadectwem miłości do Boga i człowieka.
Spraw, aby pamięć o nich umacniała nas w prawdzie,
pojednaniu i szacunku dla godności każdego człowieka.
Daj nam łaskę naśladowania ich niezłomnej wiary
oraz gotowości do służby bliźnim.
Spraw, abyśmy umieli przebaczać, nie zapominając o historii,
i budować przyszłość opartą na sprawiedliwości oraz pokoju.
Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj im świeci.
Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.
Królowo Męczenników – módl się za nami.
Królowo Polski – módl się za nami.
Królowo Pokoju – módl się za nami.
Tekst: ks. płk Władysław Maciej Kozicki, Przemyśl, 13 czerwca 2026 r.
Po tak obfitującym w wydarzenia dniu, dojechaliśmy na kolację i nocleg do Domu Pielgrzyma „Ostoja” przy Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej.
13 czerwca 2026– DRUGI DZIEŃ PIELGRZYMKI – RAJD PIESZY
W tym dniu odbyliśmy pieszą pielgrzymkę, powierzając trud drogi w intencji kapelanów katyńskich. Przeszliśmy 32 km Drogą św. Jakuba Via Regia od kościoła św. Jakuba Starszego Apostoła w Korczowej przez Kalników i Stubno do Bolestraszyc. Dzień rozpoczęliśmy Mszą Świętą w grekokatolickiej Cerkwi pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy z 1615 r. w Chotyńcu. W dniu Wspomnienia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny modliliśmy się o beatyfikację ks. ppłk Mikołaja Ilków, starszego kapelana zawodowego wyznania grekokatolickiego, kapłana archidiecezji lwowskiej obrządku grekokatolickiego, posła na Sejm RP, ofiarę zbrodni katyńskiej. Liturgii według obrządku zachodniego przewodniczył ks. Zbigniew Kępa, w koncelebrze z grekokatolickim ks. Janem Tarapackim, który udzielił nam Komunii św. według obrządku wschodniego pod dwoma postaciami. Uczestnictwo w Liturgii w zabytkowej cerkwi, jednej z najstarszych zachowanych świątyń drewnianych Kościoła Wschodniego w Polsce, było niecodziennym przeżyciem. Pośród malowideł ściennych i ikon dawnej cerkwi zobaczyć można scenę Sądu Ostatecznego z 1735 roku. W 2013r. cerkiew została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jako jedna z czterech świątyń, pośród wielu położonych na Podkarpackim Szlaku Architektury Drewnianej.
Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy przy kościele Św. Jakuba Starszego Apostoła w Korczowej, gdzie znajduje się słup kilometrowy: Santiago de Compostela – 4072 km. Pochmurne niebo straszyło nas przelotnym deszczem, w rezultacie pogoda sprzyjała pielgrzymowaniu. Szlak z Korczowej prowadził nas drogą asfaltową wzdłuż przygranicznych miejscowości z Ukrainą. W Kalnikowie minęliśmy murowaną cerkiew Zaśnięcia Przenajświętszej Bogarodzicy, niestety zamkniętą. Po kilkunastu km dotarliśmy do miejsca odpoczynku przy rzece Wisznia,która jest dopływem Sanu, tam zjedliśmy gorący posiłek przed czekającą nas długą drogą. Idąc nadal drogą asfaltową doszliśmy do wsi Stubno. W Stubienku szlak skręca na ścieżkę polną, która doprowadziła nas do kładki na rzece San we wsi Niziny, po prawej stronie widoczne były nagrobki dawnego cmentarza unickiego. Przy gruntowej drodze minęliśmy kapliczki położone wśród pól: Serca Jezusowego i Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Przy pierwszej z nich jest słup kilometrowy: Santiago de Compostela – 4038km. Drogą tą dotarliśmy do celu pielgrzymki – Bolestraszyc, gdzie znajduje się Ogród Botaniczny i Arboretum założone na terenie dawnego parku krajobrazowego. W parku położony jest XIX wieczny dwór słynnego malarza Piotra Michałowskiego. Brak czasu i zamknięta brama ogrodu nie pozwoliły na zwiedzanie. W Kalwarii Pacławskiej czekali na nas pozostali uczestnicy, którzy wędrowali w tym czasie po Dróżkach Maryjnych, oraz pielgrzymi ze Zręcina. Wspólnie biesiadowaliśmy przy ognisku, ciesząc się swoją obecnością i dzieląc przeżyciami od ostatniego spotkania. Dzień zakończyliśmy wspólną modlitwą i śpiewem pieśni „Panience na dobranoc”.
14 czerwca 2026 – KALWARIA PACŁAWSKA – uroczystości upamiętniające Kapelanów Katyńskich
Dzień rozpoczęliśmy od udziału w drodze krzyżowej prowadzonej w intencji o rychłą beatyfikację kapelanów katyńskich. Rozważania przygotował ks. prał dr Zbigniew Kępa, postulator fazy wstępnej beatyfikacji 29 kapelanów katyńskich. Jak co roku od 7 lat, przyjechali pielgrzymi – krewni z rodzin kapelanów katyńskich: ks. mjr Mieczysława Janasa – grupa ze Zręcina, ks. ppłk. Andrzeja Niwy, ks. ppłk. Jana Leona Ziółkowskiego – grupa z Łapanowa, ks. mjr. Józefa Mikuczewskiego – siostrzenica z mężem z Kozienic, ks. mjr. Bogusława Szweda – grupa z Rudnika nad Sanem. W prowadzenie Drogi Krzyżowej zaangażowani byli wszyscy uczestnicy – rozważania przy każdej stacji czytała inna osoba, całości dopełniał śpiew, który przygotowała i prowadziła Bogusława Bazyl. Uczestnicy pełni zadumy i wyciszenia przeszli do Pacławia – miejsca, gdzie dawniej stał dom rodzinny ks. ppłk. Władysława Urbana, modlitwą, złożeniem kwiatów i zapaleniem zniczy, uczciliśmy jego pamięć.
Przed rozpoczęciem Mszy Świętej miało miejsce podpisanie Aktu erekcyjnego rewitalizacji Alei Dębów Kapelanów Katyńskich. Akt został podpisany przez przedstawicieli duchowieństwa: ks. prał .dr. Zbigniewa Kępę- postulatora fazy wstępnej beatyfikacji 29. kapelanów katyńskich, o. Mariusza Kozioł – Prowincjała OFMConv krakowskiej prowincji Franciszkanów, o. Mariana Gołąb – gwardiana i kustosza sanktuarium w Kalwarii Pacławskiej, przedstawicieli Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marka Kuchcińskiego i Marię Kurowską, wicemarszałka województwa podkarpackiego Piotra Plicha, prezesa SPKK dr. Łukasza Stefaniaka i członków zarządu, oraz przedstawicieli rodzin katyńskich.
Głównym punktem dnia była uroczysta Msza Święta celebrowana w sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej. Uroczystość zgromadziła duchownych, przedstawicieli Straży Granicznej, rodziny kapelanów katyńskich, Konfraternię św. Jakuba z Warszawy wraz z sympatykami, oraz wiernych. Mszy świętej przewodniczył o. Mariusz Kozioł, Prowincjał Krakowskiej Prowincji Franciszkanów. W celebrze wzięli udział: gwardian klasztoru o. Marian Gołąb, ks. Edward Stępień, ks. prał. dr Zbigniew Kępa, oraz kapelani Bieszczadzkiego Oddziału SG. Obecni byli także Komendant BiOSG gen. bryg. SG Tomasz Zybiński, Kompania Reprezentacyjna SG i poczty sztandarowe. Homilię podczas Mszy Świętej wygłosił ks. Zbigniew Kępa, postulator fazy wstępnej procesu beatyfikacyjnego 29. Kapelanów Katyńskich, który przypomniał, że więźniowie obecni w obozach, nie porzucali modlitwy i wciąż zawierzali się Bogu. W każdym z obozów, w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku wśród jeńców byli kapłani, którzy świadczyli, że Bóg nie opuścił uwięzionych. W obozie pełnili misję podobną do misji apostołów: przeciwstawiali się demonom zła, ateizacji propagowanej przez władze obozowe, bezbożnictwu; leczyli choroby ducha i pomagali współwięźniom przezwyciężyć apatię, smutek, oraz niepokój o los swój i bliskich. Na zakończenie Mszy Świętej odbyło się wręczenie wyróżnień Stowarzyszenia Pamięci Kapelanów Katyńskich tym, którzy aktywnie włączają się w zachowanie pamięci o kapłanach posługujących w obozach.
Po Eucharystii uczestnicy przeszli do Alei Dębów, gdzie uroczyście podniesiono flagę państwową, poświęcono krzyż pamięci Kapelanów, oraz wmurowano Akt erekcyjny pod rewitalizację alei. Ziemia z cmentarzy w Charkowie, Miednoje, Bykowni i Katynia stała się symbolicznym elementem tego aktu.
Odczytano Apel Poległych, oddano salwę honorową, a pod tablicą upamiętniającą Kapelanów Katyńskich złożono wieńce. Uroczystości zakończyły przemówienia okolicznościowe.
Aleja Dębów upamiętnia 34 kapelanów różnych wyznań zamordowanych w 1940 roku. Każdemu z nich poświęcono jedno drzewo, oznaczone tabliczką z imieniem i nazwiskiem. Inicjatywa powstała dzięki współpracy Zakonu Franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej oraz Stowarzyszenia Pamięć Kapelanów Katyńskich.
Po trzech dniach pielgrzymowania, pełni zadumy nad trudną historią naszej Ojczyzny, bezpiecznie powróciliśmy do domów. Konfraternię reprezentowali: wice senior Adam Jabłonka, Elżbieta Bartocha, Teresa Przybył, Łukasz Stefaniak, Tadeusz Strumiłło, Jolanta i Paweł Szczerek, Dorota Zaleska.
Oprac. Teresa Przybył Zdjęcia: ks. Zbigniew Kępa, Jolanta Szczerek, Krzysztof Miodek.