Pielgrzymi z Konfraterni św. Apostoła Jakuba Starszego zebrali się wczesnym rankiem 21 marca przed katedrą polową, gotowi wyruszyć na dwa kolejne etapy Drogi Świętokrzyskiej. Łącznie z sympatykami grupa liczyła 24 osoby, najmłodszym z nas był siedmioletni Józef Pilarz. Podróż do Bodzentyna busem wypełnionym do ostatniego miejsca, rozpoczęliśmy modlitwą poprowadzoną przez Jerzego Kazimierczaka.
Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od modlitwy w gotyckim kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa w Bodzentynie. Wewnątrz świątyni uwagę zwraca renesansowy ołtarz główny, przedstawiający scenę ukrzyżowania, wykonany pierwotnie dla katedry wawelskiej, na zlecenie króla Zygmunta Starego. Z energią i uśmiechem na twarzach wyruszyliśmy z Bodzentyna do Świętej Katarzyny, serca Gór Świętokrzyskich. Niewielka, malownicza miejscowość położona jest u podnóża Łysicy (614 m n.p.m.), tutaj znajduje się zespół klasztorny bernardynek z XV wieku. Szlak prowadzi przez obszar ścisłej ochrony Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Góra ma dwa wierzchołki oddalone od siebie o około 700 m, na Łysicy znajduje się replika pamiątkowego krzyża z 1930 roku, drugi wierzchołek nosi nazwę św. Agaty, obydwa szczyty mają podobną wysokość. Droga pod górę, pośród kamieni i korzeni wymagała dużego wysiłku, dlatego pokonali ją tylko najwytrwalsi.
Po zejściu z grzbietu Łysicy do Kakonina, można było odpocząć w Chacie Kaka. Przystanek pozwolił na chwilę relaksu i ciepły posiłek w miejscu z regionalną kuchnią świętokrzyską. Obok znajduje się drewniany budynek mieszkalny z 1820 roku, który pełni rolę muzealnego punktu etnograficznego. Z Kakonina wędrowaliśmy skrajem Puszczy Jodłowej do Huty Szklanej, miejscowości najwyżej położonej w Górach Świętokrzyskich (462,1 m n.p.m.). Obok parkingu przy drodze prowadzącej na Święty Krzyż, znajduje się pomnik, składa się z trzech metalowych krzyży z napisami KATYŃ/ CHARKÓW/ MIEDNOJE. Na tablicach umieszczonych na cokole, widnieje napis w pięciu językach, pamięci zamordowanych Polaków, ofiar Golgoty Wschodu.
Z Huty Szklanej szlak do klasztoru i Sanktuarium Drzewa Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu prowadzi przez Łysą Górę (594 m n.p.m.). Opactwo Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, zamieszkuje klasztor od 1936 roku. Klasztor na Łysej Górze założony był przez benedyktynów, romański klasztor i kościół ufundowane zostały przez Bolesława Krzywoustego pomiędzy latami 1102-1138. Benedyktyni pozostawali na Świętym Krzyżu do kasaty w 1819 roku. Opactwo na Świętym Krzyżu swoją nazwę wzięło od przechowywanych w nim relikwii Krzyża Świętego od czasu, gdy w 1306 roku książę Władysław Łokietek przekazał łysogórskim benedyktynom relikwie Drzewa Krzyża Świętego (przechowywane od XVIII wieku w kaplicy Oleśnickich i według legendy podarowane przez św. Emeryka, królewicza z Węgier).
Podczas wędrówki szlakiem z Huty Szklanej na Święty Krzyż, odprawiliśmy nabożeństwo drogi krzyżowej, w intencji osób chorych z Konfraterni, z rodzin, oraz w intencjach własnych. Senior Piotr Szarko przewodniczył grupie, niosąc drewniany krzyż przygotowany z gałązek jodłowych, senior honorowy Jerzy Kazimierczak poprowadził rozważania we współudziale z pozostałymi pielgrzymami. Nabożeństwo zakończyliśmy modlitwą w bazylice mniejszej pw. Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu i nawiedzeniem kaplicy z relikwiami Drzewa Krzyża Świętego. Pod klasztorem z niewielkiej polany roztacza się piękna panorama Gór Świętokrzyskich. Po chwilach podziwu nad pięknem rejonu świętokrzyskiego, ruszyliśmy w kierunku Nowej Słupii. Zejście Drogą Królewską do Nowej Słupii jest strome i kamieniste, przy drodze ustawionych jest 14 stacji drogi krzyżowej. Przez wiele wieków drogą do najstarszego Sanktuarium Drzewa Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu, pielgrzymowali królowie polscy i sławni ludzie. Ostatni odcinek pierwszego dnia pielgrzymki część osób pokonało pieszo, pozostali busem udali się na nocleg do Schroniska Pod Pielgrzymem w Nowej Słupii. Miasto założyli opaci świętokrzyscy na mocy przywileju króla Kazimierza Wielkiego w 1351 roku. Rozwój miasta związany był z obsługą pielgrzymek na Święty Krzyż.
Po długim dniu i przejściu ponad 26 km, w klimatycznej i ciepłej atmosferze schroniska mogliśmy odpocząć, dzieląc się wrażeniami przebytej drogi.
Galeria zdjęć z 21 marca 2026
Drugi dzień pielgrzymowania rozpoczęliśmy z miejscowości Rembów, poranek był rześki, pogoda sprzyjała wędrowaniu. Idąc pośród pól uprawnych pustych o tej porze roku, doszliśmy do Rakowa, miasta gdzie osiedlili się arianie nazywani braćmi polskimi. Po zburzeniu zboru ariańskiego w połowie XVII wieku, wybudowano w jego miejscu kościół Trójcy Świętej. Zatrzymaliśmy się na przestronnym rynku w Rembowie, aby odpocząć. Znakiem rozpoznawczym placu jest „fontanna trzech raków”, nawiązująca do herbu miasta. Miejscowość położona jest na styku Pogórza Szydłowieckiego i Gór Świętokrzyskich, atrakcją turystyczną jest zalew Chańcza, powstały na rzece Czarnej Staszowskiej.
Dalsza droga prowadziła nas wzdłuż malowniczego zalewu do Kotuszowa, gdzie skierowaliśmy się do barokowego kościoła pw. św. Jakuba Starszego Apostoła, aby w strojach galowych uczestniczyć we Mszy Świętej. Liturgię celebrował proboszcz ks. kan. Jerzy Sobczyk, który serdecznie nas powitał. Piąta Niedziela Wielkiego Postu obchodzona jest jako Niedziela Męki Pańskiej. Głównym tematem czytań biblijnych jest Nadzieja Zmartwychwstania. Ewangelia (J 11, 1-45) mówi o wskrzeszeniu Łazarza, a dwa czytania zapewniają, że nasza wiara w Jezusa, który jest „Zmartwychwstaniem i Życiem”, obiecuje nam udział w nowym życiu. Po Mszy Świętej uczestniczyliśmy w nabożeństwie Gorzkich Żali. W kościele znajdują się relikwie św. Jakuba, na zakończenie modliliśmy się do swojego patrona, powierzając Konfraternię oraz intencje osobiste.
Ostatni odcinek drogi doprowadził nas do Szydłowa, miasta otoczonego średniowiecznymi murami, z zachowanym układem urbanistycznym z XIV wieku. Kościół pw. Wszystkich Świętych to najstarszy zabytek w mieście, z zachowaną gotycką polichromią. Gmina Szydłów jest największym zagłębiem śliwkowym w Polsce, istnieje tu Muzeum Śliwki razem z Manufakturą Śliwki w Czekoladzie. Szydłów nazywany jest stolicą śliwki, w sadach otaczających miasto uprawianych jest 45 odmian tego owocu. Święto śliwki odbywa się corocznie od 28 lat. Krótkie zwiedzanie urokliwego miasta i zakup wybornych lokalnych specjałów zakończyły pielgrzymkę.
Po dwóch dniach wędrowania pośród budzącej się powoli do życia przyrody, nadeszła pora powrotu do Warszawy. Nasz kierowca Pan Zdzisław, jak zawsze bezpiecznie zawiózł nas do domów.
Galeria zdjęć z 22 marca 2026
Oprac. Teresa Przybył, zdjęcia Archiwum Konfraterni