Menu
santiago.org.pl
  • Ogłoszenia bieżące
  • Kontakt
  • Patroni
    • Matka Boża z Pilar
    • Św. Jakub
  • Camino
    • Drogi w Polsce
    • Drogi pod opieką konfraterni
    • Przewodniki po drogach
    • Przyjaciele Camino
  • O nas
    • Konfraternia
    • Członkowie konfraterni
    • Statut
    • Reguła duchowa
    • Publikacje
    • Wywiady w radio
    • Dołącz do nas!
  • Dotacje
    • Pieszy rajd pamięci
    • Camino Droga Spotkania
  • Strona archiwalna
santiago.org.pl

2025-03-23 III Niedziela Wielkiego Postu. Kazanie do uczestników: Rajdu Meksyk (ZHR), Rajdu Arsenał (ZHP) – 82. rocznica Akcji pod Arsenałem

Napisano dnia 23 marca 202526 marca 2025

Kazanie ks. prałata płk SG Zbigniewa Kępy, wygloszone w katedrze polowej do uczestników uroczystości związanej z 82. rocznicą Akcji pod Arsenałem.

„Jednym z najgłębszych i najważniejszych pragnień każdego człowieka jest pragnienie życia w wolności. Każda niewola, każde niesprawiedliwe ograniczenie upokarzają go i nie pozwalają cieszyć się pełnią życia, powodują smutek i gorycz.

Doznali tego Hebrajczycy, którzy w Egipcie doznali ograniczenia wolności, co więcej niewoli. W świadomości Narodu Wybranego, ten czas, który nastał po śmierci Józefa Egipskiego, nazywany jest pobytem w Domu Niewoli.

Ta niewola była przyczyną, że Mojżesz stał się zbiegiem i musiał paść owe swojego teścia Jetry na pustyni , okolicach Góry Horeb. Skazany najpierw na zagładę – bo faraon kazał położnym zabijać każde dziecko płci męskiej, skazany potem na śmierć bo zabił Egipcjanina znęcającego się nad jego rodakiem zaznał goryczy niewoli. W tym kontekście znamienne jest objawienie Boga Mojżeszowi. I słowa, które Bóg powiedział wtedy: „Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie… Zstąpiłem, aby go wyrwać z rąk Egiptu i z tej ziemi… do ziemi, która opływa w mleko i miód”. Bóg jest więc Bogiem, który wyzwala, który wyprowadza z niewoli, pomaga wyplątać się z krępujących węzłów odbierających wolność.

Wtedy też Bóg objawił Mojżeszowi swoje imię, tajemnicze imię „Jestem, który jestem”. To imię, które przez wieki wymawiano z szacunkiem i religijną bojaźnią. Bóg spełnił swoją obietnicę. Wyprowadził Hebrajczyków z niewoli wśród znaków i cudów, które opisuje Księga Wyjścia Starego Testamentu.

Udział w tej Mszy św. harcerzy – uczestników rajdu w 82 rocznicę Akcji pod Arsenałem kieruje naszą uwagę na trudny czas, jaki nasza Ojczyzna, nasi rodacy przeżywali podczas II wojny światowej. Niewola w jakiej wtedy znaleźli się polscy obywatele była nie tylko przykra, upokarzająca ale stanowiła śmiertelne zagrożenie dla przyszłości narodu. Obozy koncentracyjne w których mordowano setki tysięcy polskich obywateli, pochodzenia polskiego, pochodzenia żydowskiego, Romów i innych mniejszości narodowych żyjących w granicach II Rzeczypospolitej. Zakaz funkcjonowania uniwersytetów, polskich szkół, zakaz edukacji patriotycznej i historycznej, zakaz działalności stowarzyszeń i różnych grup.

Jednym z tych, którzy tęsknili za wolności, co więcej pracowali i walczyli, by Ojczyzna była wola – był Janek Bytnar – ps. „Rudy”. Urodził się w Kolbuszowej, na ziemi tarnowskiej, Jego rodzice byli nauczycielami. Ojciec służył w Legionach Polskich. Jan Bytnar uczył się w warszawskim Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Należał wówczas do 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej tzw. „Pomarańczarni”.

Od marca 1941 w Szarych Szeregach. W 1942 był komendantem hufca Ochota w Warszawie, przydzielonego do Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”, później dowódcą hufca „Południe” Grup Szturmowych. W nocy z 22 na 23 marca 1943 r. został aresztowany. (Ojciec aresztowany razem z nim zmarł podczas ewakuacji obozu Auschwitz w 1945 r.). Był brutalnie bity podczas przesłuchań w siedzibie Gestapo w alei Szucha. Podczas przewożenia do więzienia na Pawiaku został 26 marca 1943 roku uwolniony w akcji pod Arsenałem (niedaleko katedry polowej, przy stacji Metra Ratusz-Arsenał) przez oddział Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Zmarł 30 marca 1943 roku w Szpitalu Wolskim w wyniku rozległych obrażeń, jakich doznał podczas śledztwa.

Przypłacił życiem tęsknotę za wolną Ojczyzną. Dla Was młodych harcerzy jest przykładem służby Ojczyźnie, jej wolności i niepodległości.

Dziś także myślimy o pragnieniu wolności, który rodzi się w sercu człowieka, który odnalazł Boga i spotkał się z nim. Bez Boga łatwo stać się łupem różnych ideologii i prądów myślowych, które pragną zawładnąć sercami i umysłami ludzi. Jeżeli ktoś nie ma busoli, nie ma kompasu, który by pokazywał kierunek w jakim należy iść, łatwo dać się zachwycić i porwać, temu co wydaje się być życiem bez ograniczeń, bez reguł, bez zasad – ale w konsekwencji przynosi uzależnienie i konieczność podporządkowania się ideom, które nie służą promocji człowieczeństwa i pełnej wolności.

Dlatego też Kościół posyła misjonarzy do różnych krajów i wspólnot, aby ukazywać, że bez Chrystusa nie ma pełnej wolności osobistej i społecznej. Bez Boga sumienie człowieka nie znajduje oparcia i pomocy. Nadzieja na pokój jest wtedy, gdy Ewangelia przeniknie serca i umysły ludzi, kiedy przeniknie struktury doczesne, przeniknie fundamenty, na którzy opiera się każde państwo. Dlatego też Kościół zachęca wiernych do wspierania misjonarzy i zaangażowania w dzieło misyjne Kościoła.

Odczytana dziś Ewangelia (Łk 13, 1-9) ukazuje nam cierpliwość Boga względem grzesznika. Kiedy Gospodarz wydawał już decyzję ogrodnikowi, aby wyciął drzewo, figowiec, który już trzy lata nie przynosił owocu, ogrodnik zachęcał do cierpliwości: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem i może wyda owoc”.

Bóg każdemu z nas okazuje cierpliwość ale stawia przed nami wymóg, konkretne zadanie, byśmy wydawali dobre owoce. Nad nami jak nad figowce wisi bowiem groźba „A jeśli nie [przyniesie owocu], w przyszłości możesz go wyciąć” (por. Łk 13, 9).

III Niedziela Wielkiego Postu stanowi dla nas zachętę: Co nam uczynić, aby przynosić owoce dobrego życia? W co ma się zaangażować? W czym mam się zmienić? Według jakich ideałów mam żyć?

Zakończmy nasze niedzielne rozważanie fragmentem dzisiejszego psalmu (Ps 103, 11):

Miłosierny jest Pan i łaskawy, / nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, / tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli”.

Yrrśc kazania Ks. Zbigniew Kępa

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Konfraternia Świętego Apostoła Jakuba Starszego przy Katedrze Polowej Wojska Polskiego p.w.  Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Ostatnie wpisy

  • Konfraternia św. Jakuba na Eucharystii za Ojczyznę w Świątyni Opatrzności Bożej
  • „Sekrety Composteli” – wyjątkowa publikacja przybliżająca duchowe serce Camino de Santiago
  • Pielgrzymka Konfraterni do kościoła św. Jakuba na Tarchominie
  • Śladami Niezłomnych. Niepokalanów na Warszawskiej Drodze św. Jakuba
  • Pielgrzymka Lubelską Droga św. Jakuba Gościeradów – Zawichost. Dzień drugi Kraśnik – Zawichost 18 października 2026

Jesteśmy też na Facebooku

  • facebook

Archiwum. Szukaj wpisów wg daty publikacji

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
©2026 santiago.org.pl | Powered by SuperbThemes & WordPress