13 września 2020 roku Konfraternia Świętego Apostoła Jakuba Starszego przy Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie, rozpoczęła cykl pielgrzymek weekendowych Z Warszawy do św. Jakuba w Krakowie. Pielgrzymka wiedzie drogami pierwszych pielgrzymów polskich do Santiago de Compostela. Pątniczy szlak prowadzi z katedry polowej Wojska Polskiego w Warszawie do kaplicy św. Jakuba w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie. Członkowie i sympatycy Konfraterni św. Jakuba pielgrzymują w intencji Kościoła i Ojczyzny. Konfratrzy, którzy nie mogą wyruszyć na Drogę Jakubową, uczestniczą w pielgrzymce duchowej i w łączności z pątnikami odmawiają w intencjach pielgrzymkowych modlitwę do św. Jakuba oraz różaniec. Zakończenie pątniczej wędrówki planowane jest w maju 2021 roku tj. w Roku Świętym Compostelańskim, jaki obchodzony jest w tych latach, gdy 25 lipca tj. dzień, w którym Kościół wspomina św. Jakuba, przypada w niedzielę. Rok Święty Jakubowy ustanowił Papież Kalikst II w roku 1126.
Uczestnictwem we Mszy świętej w kościele św. Elżbiety w Powsinie, konfratrzy rozpoczęli 20 września 2020 roku drugi etap pielgrzymki. Historia świątyni – Sanktuarium Matki Bożej Tęskniącej – sięga XIV wieku. W 1398 roku został poświęcony kościół drewniany ufundowany przez Elżbietę Ciołkową, wdowę po kasztelanie czerskim. W 1410 roku erygowano parafię. Pierwszy kościół uległ zniszczeniu, prawdopodobnie podczas potopu szwedzkiego. Wybudowano drugi, także drewniany. W 1725 roku z fundacji Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej został wybudowany kościół murowany według projektu wybitnego polskiego architekta włoskiego pochodzenia Józefa Fontany. Świątynię rozbudowywano w drugiej połowie XIX wieku i w latach dwudziestych XX, nadając jej obecny kształt. W ołtarzu głównym od przeszło 300 lat znajduje się słynący łaskami i otaczany czcią wiernych obraz Matki Bożej Tęskniącej. Nie jest znany autor dzieła. Obraz namalowany farbą olejną na płótnie nosi cechy XVII-wiecznej szkoły włoskiej. Matka Boża została przedstawiona w niespotykany sposób. Maryja składa ręce na piersi w modlitewnym geście, a twarz zwraca ku górze. Trudno sprecyzować, w jakim okresie życia Maryi przedstawił ją autor. To niedopowiedzenie jest źródłem wielu znaczeń duchowych, domysłów i być może określenia „Matka Boża Tęskniąca”. Przez wiele stuleci historia cudów, uczynionych za sprawą świętego obrazu, przekazywana była ustnie. Świadectwem kultu Matki Bożej Tęskniącej w Powsinie, częściowo zahamowanego w czasie zaborów, są liczne wota umieszczone przy tym obrazie. Podczas II wojny światowej i powstania warszawskiego obraz otoczony był szczególną czcią. Wierzono, że za przyczyną tego wizerunku może przyjść ocalenie i odrodzenie ojczyzny. Uwieńczeniem wielowiekowego kultu wizerunku Matki Bożej Tęskniącej była koronacja obrazu papieskim diademem 28 czerwca 1998 roku. Następną świątynią, którą nawiedzili pielgrzymi Jakubowi, był kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Konstancinie, wybudowany w 1911 roku w stylu neogotyckim według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, architekta i konserwatora zabytków, pierwszego dziekana Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Parafia została erygowana w 1976 roku. Z Konstancina szlak zaprowadził wędrowców do Baniochy, gdzie odmówili krótką modlitwę w kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju. Parafia w Baniosze została erygowana 20 września 1952 roku przez Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Kościół zbudowano w latach 1960 – 1963. W ołtarzu głównym znajduje się fresk przedstawiający Chrystusa Dobrego Pasterza. W 1965 roku zakończono budowę wieży, a w 1968 kaplica boczna zyskała obraz Matki Bożej Królowej Pokoju pędzla malarza i scenografa Jana Zamoyskiego. Celem wędrowców było Sanktuarium św. Stanisława Papczyńskiego w Górze Kalwarii, mieście założonym przez bpa. Stefana Wierzbowskiego w 1666 roku i nazwanym przezeń Nową Jerozolimą. Biskup był fundatorem kilku kościołów, klasztorów i kaplic. Niektóre budowle zachowały się do dziś, a wśród nich kościół zwany Wieczernikiem i klasztor oo. Marianów, wystawiony za miastem w pobliżu wzgórza znanego jako Kalwaria. W Wieczerniku pochowano założyciela Zgromadzenia Księży Marianów o. Stanisława Papczyńskiego. Urodził się w 1631 roku w Podegrodziu k/Nowego Sącza i został ochrzczony w tamtejszym kościele św. Jakuba. Zmarł w 1690 roku w opinii świętości. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się wkrótce po jego śmierci. Kanonizacja o. Stanisława Papczyńskiego miała miejsce 5 czerwca 2016 roku w Rzymie. Dwudziestosześciokilometrowy szlak drugiego etapu pielgrzymki do Krakowa wiódł przez piękne lasy, niestety, na odcinku liczącym blisko dwadzieścia kilometrów drogami asfaltowymi, wśród hałasu i spalin samochodów. Tylko sześciokilometrowa droga leśna cieszyła pielgrzymów ciszą, śpiewem ptaków i zapachem kończącego się lata. Po zakończeniu drogi, w Sanktuarium Świętego Ojca Stanisława w Górze Kalwarii, odbyło się spotkanie Kapituły Konfraterni. Obecni na spotkaniu członkowie kapituły podjęli uchwałę o zwołaniu w dniu 12 października Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Konfraterni.
Tekst Ewa Wasiak. Źródło: Świętokrzyska Droga św. Jakuba, przewodnik pielgrzyma, praca zbiorowa, Warszawa 2018. Wydawnictwo Konfraterni Świętego Apostoła Jakuba Starszego przy Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie.
Zdjęcia Ewa Wasiak, Marek Sokołowski
